'Waarom zijn jullie zo overtuigd van zijn, als het inderdaad een man is, medische kennis.' 'Loop jij met scalpels en injectiespuiten rond en tape en bandages?' reageert Peter, 'ik voor mij heb een duidelijk profiel van de dader, maar we zullen een keurig rapport voor jullie maken....
'Ik moet u bekennen, moeder Alexandra, dat deze moord op mij een verpletterende indruk heeft gemaakt. Het is of mijn hele existentie ter discussie staat. 'k Hoop dat die zaak gauw wordt opgelost.' 'Niet zo somber Janek. Overal ter wereld gebeuren de meest vreselijke dingen. Dat kunnen we ons toch niet allemaal aaantrekken? Toe eet wat, het is allemaal erg lekker en we hebben nog een lange reis voor de boeg.' 'Eva spreekt verstandige taal, professor Kaminski. Voor de meeste problemen is wel een oplossing.'
-Studeert psychologie- denkt Bob -en kijkt niet naar mensen-, hij zegt: 'Als ik het goed heb staat er een bord voor fooien. Op de 'overloop' als je de eerste trap op komt'. Is dat zo?' 'Ja' 'Die laten jullie toch niet onbewaakt?' 'We houden onze buit om beurten in de gaten. Je bedoelt zeker dat we dan iedereen langs zien komen?'
'De bevolking in Polen is nog steeds wat beducht als er politie in de buurt komt. We zijn nu toch al een tijd bevrijd maar alles is nog niet helemaal zoals het moet zijn. Ik ben jong, aan mij kleeft niet het regime van vroeger. Dat maakt het wat gemakkelijker vertrouwen te winnen. Achterdocht verdwijnt niet gauw....
Ze groeten de arts. Geluid gaat door de lege gangen: doffe stappen en lichtvoetig geklik. De deur wordt geopend naar een wereld vol zon. Waar een vermoorde en verminkte man nooit meer thuiskomt.
'Ja, ja...' de blik van de abdis dwaalt weg. Zuster Clara wil eigenlijk wel meer vragen. Ze durft niet goed. De moeder-overste is aan haar geen rekenschap verschuldigd. Nu en dan een paar uur zoek, retraite? De cellen waren niet gebruikt. Ook daar heeft ze gezocht. Zal ze...?
.....Zijn verdwijning is de hoofdreden van onze capitulatie, hij verdween na een samenkomst in het klooster. Ik heb mij afgevraagd of hij het klooster wel ooit verlaten heeft, maar mijn man vond die gedachte schandelijk en onbesuisd........
Mijn geslachtshormonen waren gaan werken en iemand maakte daar vruchtbaar gebruik van. Ik wist eigenlijk van niks, willig en willoos. Toen ik door had wat er met me aan de hand was ben ik van huis weggelopen. Ik zal je de details van mijn leven besparen, maar ik had me voorgenomen om iets te bereiken en dat heb ik gedaan.