Nature
de heuvels
van het oude land
bewaren hun geheimen stil
de angsten uit de oorlogsjaren
de hoop die toen geboren werd en
snel vergeten
geboren in die oorlogsjaren
en later vechtend voor
zijn land,
dood in ‘t gezicht,
volgt hij de wolken in
hun vlucht
zijn ruige hand streelt
met ontzag
uitbottend vruchtbegin:
c’est la nature
hij, bijna oude man
leeft in volmaakte
harmonie met eindigheid
beziet de wereld en
aanvaardt
c’est la nature
denk ik en
dan? |
|