-voor zwaan en rokko-er was
een vreemde vrouw
lang en verlegen
een vrouw die
de wind groette
en op een zachte warme
bries boven de bomen
zweefde
dag riep ze
hier ben ik hier
kijk eens hier
ze zwaaide met bei
haar armen
de wind waaide aan
sneller ging ze
steeds sneller
o lachte ze
ik voel me vogel
ik ben vogel
en ze begon aan een
mooie lange reis
naar overal
en
veel verder
 
 


© Ineke Sikkema. Dit gedicht mag niet worden gebruikt of opgeslagen zonder schriftelijke toestemming van de auteur.
ineke sikkema