Verlangen

nu de bomen hun
zacht groen licht tonen
en mijn verleden zich worstelt
door sering- en kersenbloesem
voel ik het drabzwart dreunen van taal
vervagen tot een wankel woord
het frivole genot van krimpen
scheurt door mijn huid
mijn mond
verraderlijke leugenaar
kust wanen naar de middagzon

een vogel vliegt
vrij
 
 


© Ineke Sikkema. Dit gedicht mag niet worden gebruikt of opgeslagen zonder schriftelijke toestemming van de auteur.
ineke sikkema